Wat is de DDS?

De Diagnostic Drawing Series (DDS) is een tekentest bestaande uit drie tekeningen. De test is ontwikkeld in 1982 door de Amerikaanse beeldend therapeuten Barry M. Cohen en Barbara Lesowitz. In de DDS scoringshandleiding worden de structuurelementen van elke tekening helder gedefinieerd (Cohen, 1986/1994) .

In 1983 werd de DDS voor het eerst gepresenteerd op de jaarlijkse conferentie van de American Art Therapy Association. De DDS was de eerste beeldende tekentest voor volwassenen die nauw aansloot bij de terminologie van de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM). In 1991 verscheen de eerste studie over de DDS voor kinderen, de CDDS. De DDS is inmiddels een van de meest bekende beeldende tekentesten. De eerste publicaties verschenen in 1985, onder andere in de nieuwsbrief van de American Psychological Association. Sindsdien zijn er meer dan vijftig studies voltooid. De DDS behoort internationaal gezien tot de best onderzochte gebieden van de beeldende therapie.

DDS series, afkomstig uit vele landen van de wereld, worden bewaard in een archief in de buurt van Washington DC. Ze zijn beschikbaar als bron voor beeldend-therapeutisch-onderzoek. Sinds 1998 is in Nederland een DDS-werkgroep actief, die zich ten doel heeft gesteld de DDS meer bekendheid te geven in Nederland en omringende landen. De werkgroep verzorgt onder andere DDS-trainingen en initieert en ondersteunt bachelor- en masteronderzoek. Een lijst met Nederlandstalige scripties is op te vragen bij de werkgroep.

Voor een lijst met internationale DDS publicaties zie: www.diagnosticdrawingseries.com.